Blog | YourCoach Gent

Steeds meer zie ik hoe veel dingen in het leven geen zwart- of witkeuze zijn, maar een balans tussen uitersten. Dat klinkt heel logisch en dat is het ook; het is vooral de gebieden waarop het van toepassing en de implicaties daarvan, die me blijven verwonderen.

Even concreet; wanneer het erop aankomt om grote keuzes te maken in het leven is het belangrijk te kiezen met in het achterhoofd de waarden die daaraan vasthangen. Een huis kopen legt je financieel vast en beperkt dus je mogelijkheden; het geeft je wel een stek waar je je echt thuis kunt voelen, een plek die helemaal van jou is.

Mensen die er maar niet toe komen om een huis te kopen terwijl ze het wel willen, worstelen misschien net met dat dilemma: vrijheid vs. geborgenheid. Hetzelfde geldt voor relaties: opties openhouden of kiezen voor de persoon die er is? Voor de ene is dit een vanzelfsprekende keuze, voor de ander een regelrechte verscheuring.

En dan hangt het nog af van de context. Misschien kan je heel makkelijk beslissen als het op werkvlak aankomt (om te veranderen van job bijvoorbeeld), maar lijkt het je onmogelijk om weg te gaan van je partner zelfs al ben je ongelukkig?

Iets dat bij dit soort keuzes altijd terugkomt is wat het beste is voor jou. Dit hangt samen met je normen en waarden, en het naleven daarvan heeft een sterke invloed op je zelfrespect. Leef je niet in overeenstemming met je normen en waarden, dan zal je het voelen. Waarschijnlijk in de vorm van een knagend gevoel, een onbestemde triestheid, een leegte.

Maar wat meer is! Die normen en waarden zijn ook maar relatief, ze zijn deel van jouw beperkte visie op het leven. Ze hebben wel een invloed op hoe jij de dingen ervaart, maar ze zijn niet noodzakelijk waar. En hier wordt het interessant.

Langs de ene kant wil je rekening houden met je normen en waarden, en langs de andere kant moet je dat ook niet te serieus nemen aangezien jouw visie daarop maar een visie is, die niet noodzakelijk strookt met hoe de dingen echt in elkaar zitten.

Dus neem jezelf serieus genoeg om keuzes te kunnen maken, maar niet zodanig serieus dat die keuzes een gevangenis worden. Dat is makkelijk gezegd, maar het is een fijne balans! Dit is waar heldere doch beperkte logica aangevuld wordt door gevoel, en durven doen.

De kunst van het leven is: de dans steeds verderzetten, dartelend je evenwicht verliezen en hervinden.

Ook bij coaching geldt het adagium: ‘Er bestaat geen falen, enkel feedback’ onverminderd. Een aantal processen waar een coach zich voor dient te hoeden, kunnen daarmee omgezet worden tot krachtige wapens in de coaching zelf!

Zo is er projectie, waarbij de coach zijn eigen beeld van de wereld op zijn/haar klant projecteert en aldus een bepaalde interpretatie geeft aan diens verhaal. Dit kan potentieel nefast zijn voor een productieve coachingsrelatie, waarbij de effectiviteit van het traject toch afhangt van de objectiviteit waarmee de coach het model van de wereld van diens klant benadert.

Projectie kan echter een indicatie zijn van iets dat de gecoachte regelmatig meemaakt. Door het beeld dat de gecoachte uitzendt kunnen bepaalde projecties bij andere mensen regelmatig voorkomen. Zo zal iemand die als defensiemechanisme een proactief, dominant masker opzet vaak door diens omgeving geïnterpreteerd worden als arrogant. Of iemand die anderen alle ruimte laat ten koste van zichzelf als oninteressant.

Je zou denken dat de coach daarboven zou moeten staan. Niet dus! Het is net de taak van de coach om zich bewust te zijn van wat de ander bij hem teweegbrengt, en dit terug te geven aan de klant. Dat kan via directe feedback, of via vragen.

Wat wel uit den boze is, zijn suggesties voor verandering op basis van die projectie. Sowieso zijn suggesties bij coaching af te raden. Een idee dat iemand zelf krijgt, is veel krachtiger dan iets dat aangereikt geweest is.

Zo is het steeds mogelijk om ‘dwalingen’ van het pad van objectiviteit en aanwezigheid bij de coach, recht te zetten en zelfs om te buigen in een kracht! Niks gebeurt toevallig; dat het moeilijk is je aandacht bij een gesprek te houden zegt iets over de coach, maar kan evengoed symptomatisch zijn voor de persoon die gecoacht wordt. Hier open en niet-veroordelend over communiceren kan onverwachte deuren openen.

Voor mij is dit ongeveer de samenvatting van alles dat je moet weten in het leven!

Ik ben altijd op zoek naar de brug tussen de coachingwereld en ‘het echte leven’. Soms lijken het wel twee verschillende werelden, en zou je je kunnen afvragen of het niet is als religie, een zichzelf versterkend systeem. Maar dan komen mensen als Stephen Fry die inzichten als deze puur uit de wijsheid van hun leven halen, en dan weet je weer waarom coaching zo krachtig kan zijn.

In mijn model van de wereld een briljante man.

STEPHEN FRY: WHAT I WISH I’D KNOWN WHEN I WAS 18 from Peter Samuelson on Vimeo.

Een van mijn grootste thema’s is de eeuwige strijd tussen streven naar verwezenlijking en levensgenieten. Al jaren zoek ik de perfecte balans om te genieten van mijn vrije tijd, en moeiteloos keihard door kunnen werken. En wat meer is: hoe vind je een werk dat niet als werk voelt, en vrije tijd die op een of andere manier bijdraagt aan je levensdoelen?

Nu is het vaak zodat ik me in mijn vrije tijd schuldig voel dat ik niet aan het werken ben, en dat ik tijdens het werk afgeleid ben en entertainment zoek. Het is een vicieuze cirkel waar planning maar gedeeltelijk aan helpt.

Dit jaar deed ik mijn Master van NLP bij Paul Liekens – een echte aanrader trouwens. Daarbij hoort ook een modeling. De titel was ‘Focus en engagement’. Daarmee wilde ik me beter leren focusen op het moment, op engagement met wat er nu is. Daarnaast wil ik ook mijn levensvisie voor ogen houden, en mijn beslissingen nemen met engagement voor het ‘grotere plan’. Daarmee zou ik ook meer gericht op werk wanneer ik werk, en op plezier wanneer ik vrij ben.

Deel van de modeling was een metafoor (lees hem hier) die ik schreef over twee delen in mij. Eén deel is een werker, rustig en klaar. Hij werkt zonder nood aan gevoelens of bevestiging. Hij beweegt altijd doelbewust, zonder onnodige franjes. De ander is de levensgenieter. Deze doet enkel dingen die lekker voelen. Als dat nuttig is, is dat mooi meegenomen maar zeker niet de bedoeling. Het zijn deze delen die er maar niet in slagen overeen te komen.

Ik eet bijvoorbeeld graag gezond, maar dan laat ik me net iets teveel eens gaan om echt consistent te zijn. Ik eet meer dan ik nodig heb. Of ik ga ‘s nachts te lang uit, drink die drie pinten teveel die eigenlijk niet meer nodig zijn, laat staan smaken. Of ik werk overdag te weinig, en dan ben ik ’s avonds geen goed gezelschap. Altijd die twee delen die met elkaar in de clinch liggen. Of dat dacht ik toch.

Nadat ik de metafoor geschreven had besloot ik een oefening te doen en deze twee delen eens met elkaar in gesprek te laten gaan. Dat deed ik met een spacial reframe, een krachtige en diepgaande NLP-interventie waar de twee delen letterlijk in een stoel tegenover elkaar geplaatst worden. Wat dan gebeurde had ik nooit verwacht…

De zuiverheid die ik voelde bij het eerste deel was ongelofelijk. Geen twijfel, geen noden. Niet dat het kil of onpersoonlijk is; al die dingen zijn gewoon niet nodig. Het is een zuiver deel dat zich enkel bezig houdt met een doel, of met het beschouwen van wat is. Sommigen zouden het dan een god noemen of zo, of de grotere zelf. Dat dacht ik ook even, tot ik met het tweede deel in contact kwam.

Het tweede deel is al even zuiver. Een pure levensgenieter. Die puurheid verschaft aan het genieten een eenvoud en duidelijkheid die het bij mij zelden heeft: de afwezigheid van schuldgevoel of schaamte, van spijt of lichamelijke aftakeling. Het is een deel dat zijn plezier najaagt ongeacht gevolgen – in zijn beleving zijn er namelijk geen gevolgen. Het leeft in het nu, een eeuwige staat van bevrediging najagen en krijgen. Als ik het zou volgen zou ik mezelf binnen de kortste keren kapot maken.

Terwijl ik de oefening deed overviel mij het inzicht: deze twee zijn geen deel van mij, ik ben deel van hen. Zij zijn de eeuwige tegenstelling die in mensen leeft, de zoete strijd die ons al altijd in haar ban houdt. Van kluizenaars tot casanova’s; van gedisciplineerde topsporters tot ontspoorde junkies; van mensen die omgaan met het midden tussen streven en loslaten.

Het is dus niet zo dat ik twee deeltjes in mijzelf moet leren in het gareel houden; ik moet twee oneindige krachten leren gebruiken in mijn voordeel. Je zou voor minder wat bescheiden worden en bovendien gaf het me een enorm gevoel van verbondenheid met anderen: iedereen moet deze krachten leren balanceren, en doet dat net als ik naar goed vermogen.

Het is als het lopen op de grens tussen twee gebieden, waar je nooit helemaal in het ene of het andere deel kan gaan. Je kan balanceren, je kan doorslaan naar één kant. Als je dat laatste doet, heb je ook de weerslag van de andere kant. Zelfs een gezondheidsfreak verlangt er soms hevig naar om zich helemaal te laten gaan; zelfs een Bourgondiër ziet met spijt zijn platte buik verdwijnen. Iedereen gaat er op zijn manier mee om, en onze formule van hoeveel we van elk in ons leven laten is wat ons maakt wie we zijn.

Dit inzicht deed me plots ongelofelijk nietig voelen. Een klein mensje dat probeert krachten te temmen die oneindig veel groter zijn dan hemzelf. Een sterfelijk hompje vlees dat de zon probeert in te slikken. Een luciferdoosje dat de wereld wil opslokken.

Wat in strijd is zijn niet deze twee werelden, maar ikzelf. De twee werelden vormen samen één, en kunnen niet zonder elkaar. Noem het yin en yang of zo, er zijn honderden benamingen voor. Het is de manier waarop ik met die twee omga dat me strijd oplevert, en frustratie. Ik wilde de delen laten overeenkomen, zodat ze samen zouden werken voor mij. Nu zie ik dat het ik is die de twee moet leren balanceren. Beseffen dat zowel mijn verlangens als mijn capaciteit tot rust en klaarheid oneindig zijn, en hun tegenstelling een onontkoombaar feit.

Hoe kan ik daarmee omgaan?

- De invulling die ik geef aan die twee manieren van zijn afstemmen op elkaar. Dat wil zeggen, genieten zonder intoxicatie die me wegdrijft van klaarheid. Als je dronken bent, kan je niet een uur daarna in flow werken of mediteren. Zelfs als je teveel eet wordt het moeilijk me te focusen. Maar er toch voor zorgen dat er intens plezier is, want ik hou van genieten Langs de kant van het werken, mijn gevoelens niet de overhand laten nemen en gewoon DOEN. Niet wachten tot het gevoel goed zit om te beginnen, maar beginnen en het gevoel laten volgen.
- Eenvoud. Het niet altijd zo ver gaan zoeken en moeilijk maken. Beseffen dat mijn hedonisme en natuurlijke staat van werklust in mij liggen, en dat ik al alles rond me heb om ze te bevredigen. Dat de plek waar ik op dat moment ben de best mogelijke plek is, en dat het aan mij is om dat zo te maken.
- Afleidende gedachten aanvaarden, en laten gaan. Er gewoon niet op ingaan!
- Nog suggesties?

De eerste Mindfulness Party is een feit! Met 90 inschrijvingen en een onvergetelijke sfeer was het ontegensprekelijk een groot succes. Bedankt aan iedereen om te komen!

Hier enkele reacties:

“Heel leuk!”

“Wow! Ik was er en vond het fantastisch!”

“Even de sfeer geproefd en ‘t voelde geweldig positief. Volgende keer ben ik er weer! Bedankt voor de bruis en de positieve vibes! En dat het nog vele edities mag kennen.”

“‘Spijtig dat het gedaan is! Héél plezant!”

“Fijn om mindful te dansen!”

“Ik verlang al naar aflevering n°2!!! Dit is high quality fun! En ik ben weer héélemaal relax. Thank you people!”

Enzovoort…

Meer foto’s en reacties op de Facebook groep of op de Mindfulness Party website.

En hier zijn enkele foto’s

De meditatiezaal

The Shrine

De geleide meditatie met Paul Liekens

De Workshop Mindful Dansen met Daniëlle De Wilde

De Mindfulness Party drankenlijst

Meer foto’s en reacties op de Facebook groep of op de Mindfulness Party website.

We hebben al regelmatig de feedback gekregen dat ons business model nogal uitgebreid is. Dat kan tot verwarring leiden: wat doen wij nu precies? Doen we websites, of coaching? En als we ze allebei doen, hoe combineren we dat?

Eigenlijk zijn we een hybride bedrijf; we houden van afwisselende activiteiten, gaande van het technische tot het menselijke. Aangezien we verscheidene expertises hebben, gebruiken we die allemaal in ons werk. Soms helemaal van elkaar afgescheiden (niet iedereen die in coaching komt krijgt een website mee naar huis ), soms ook helemaal geïntegreerd.

Bij Personal Branding bijvoorbeeld creëren we een persoonlijk merk vanuit iemands unieke eigenschappen, uitgaande van diens waarden en visie. Dit concretiseren we zoveel mogelijk via coachingstechnieken om tot een overtuigend verhaal te komen. Vervolgens wenden we al onze creatieve en technische vaardigheden aan om dit in vaste vorm te gieten, met logo, huisstijl, website, aangepaste teksten enzovoort. Met dit proces zijn we verzekerd van succes: onze klanten vertellen ons namelijk precies wat zij willen, en wij hebben het gehoord.

Het is onze overtuiging dat bedrijven in de toekomst steeds meer op deze manier zullen functioneren. Steeds meer wordt een holistische, globale aanpak gehuldigd in het bedrijfs- en persoonlijke leven. Mensen die van thuis werken. Bedrijven zoals Google die hun mensen een vijfde van hun tijd aan projecten laten werken die niks met hun dagtaak te maken hebben. De nadruk in teambuildings op onderliggende motieven, en steeds minder louter op nieuwe vaardigheden.

Onze oriëntatie is intuïtief, en gestoeld op onze vele interesses. Doordat we gepassioneerd zijn door alles wat we doen, is succes verzekerd! En we kunnen onze klanten helpen op verschillende niveaus, waardoor ze voor hun persoonlijke en professionele vragen bij dezelfde personen terecht kunnen.

Wat vind jij van ons business model en/of de manier waarop we het presenteren? Laat het ons weten!

Deze zaterdag zakte ik af naar Amsterdam voor Chocolate Club, in de E-Motive te Amsterdam. Het concept is simpel en krachtig: eerst een uur begeleid mediteren met Kris en Tijn Touber, dan nog een workshop Biodanza en dan een feestje! Op het hele feest is geen druppel alcohol te bespeuren, enkel gezonde smoothies en combinaties van uiterst gezonde voedingsstoffen.

Het meditatieconcert was zalig; we zaten met ongeveer honderd man (eigenlijk overwegend vrouwen) in een kleine zaal, op stoelen en meditatiematjes. Kris en Tijn praatten en zongen, af en toe ook absolute stilte latend. Ik merkte dat ik aangenaam en gemakkelijk in en uit mijn gedachten gleed. Door de afwisseling van stilte en muziek bleef ik aanwezig, zelfs in een zaal met zoveel mensen. Ik vond het mooi hoe Tijn begon met de uitspraak dat een deel van de bevolking die samen een bepaalde energie uitzendt, de hele omgeving kan beïnvloeden. Dat gaf een heerlijk gevoel van bijdragen en samen iets goeds doen.

Na de meditatie was er biodanza. Ik zou eerst niet meedoen maar we gingen toch een kijkje nemen. We konden het niet laten, en achteraf gezien ben ik heel blij dat ik het gedaan heb. Een honderdtal mensen danste en opende zichzelf voor elkaar onder de bekwame begeleiding van Lyan van der Meulen. Echt ongelofelijk wat er gebeurt wanneer je zonder te praten met elkaar in contact komt. Ontstellend hoe kwetsbaar je je kan voelen wanneer je oog in oog staat met een vreemde, die helemaal in jou lijkt te kunnen kijken. En een fantastisch gevoel wanneer je dat niet weerstaat, en je de aanvaarding van je zijn ziet in diens ogen.

De sfeer na deze twee sessies was aanmerkelijk anders dan op andere feestjes. Waar er anders maar weinig contact wordt gelegd, had ik hier na de Biodanza minstens vijf mensen waar ik graag en gemakkelijk nog een babbeltje mee kon slaan. Overal rond me zag ik contact. Het is alsof het woordeloze contact duidelijk maakt met wiens energie je klikt. Een belangrijke les in het bewust blijven van je lichaam tijdens alledaagse contacten.

Het feestje kwam op gang, ettelijke gezonde drankjes later kozen we het hazenpad om cocktails te gaan drinken. Dat was ook heerlijk! Uiteindelijk belandden we op een feest in de Sugar Factory waar de DJ’s Beat Torrent een ongelofelijke set speelden – en ik weet niet of het door de drankjes kwam, maar ik was euforisch! Ik heb die avond enkel goede energie gevoeld, overal waar ik kwam.

Een aanrader dus als opwarming van iedere zaterdagavond. Hou de nieuwsbrief in de gaten, want binnenkort organiseert YourCoach iets gelijkaardigs in Gent!