Mira Bradai met ‘Een leven dat echt bij jou past – transactionele analyse’

mei 8th, 2018

Ook deze maand hadden we een bijzonder interessante spreker te gast op Yourcoach Café. Mira Bradai kwam ons meer vertellen over haar twee grote passies: de transactionele analyse en het bewandelen van de camino. Deze combinatie is volgens haar de sleutel tot jezelf (terug)vinden. Een 25-tal aanwezigen waren erbij.

Mira heeft op jonge leeftijd een eigen bedrijf uit de grond gestampt. Dit bedrijf was voor haar heel belangrijk en zou koste wat het kost slagen. Een vijftal jaar na de opstart van het bedrijf stond ze oog in oog met haar grenzen: het was te veel geweest. Een burn-out zette haar leven on hold, met vallen en opstaan probeerde ze het werk langzamer aan te doen. Twee jaar later kreeg ze nog een klap in haar gezicht: haar vriend zette de relatie stop. Door die tegenslagen is Mira terechtgekomen in de coaching wereld. Ze volgde veel trainingen, maar de transactionele analyse is haar het meest bijgebleven en is dan ook haar passie geworden. In 2015 bewandelde ze haar eerste camino. Die camino veranderde iets in haar: ze voelde dat daar iets zat voor haar, maar ze wist nog niet precies wat. Mira heeft van haar passie haar werk gemaakt en coacht momenteel mensen tijdens wandelvakanties (www.miracoaching.be).

Sfeerbeelden

Je vindt het album op Facebook:

Transactionele analyse

Of bekijk hier de korte video:

Transactionele analyse: het levensscript

Transactionele analyse is een studie van persoonlijkheden van mensen hun gedrag, communicatie en verandering. Het is een brede studie die niet in een avond samen te vatten valt, daarom koost Mira om ons meer te vertellen over één specifiek deel: het levensscript. Volgens de transactionele analyse hebben wij allemaal een levensscript ontwikkelt. Iedereen groeit op en krijgt een bepaalde opvoeding mee: we gaan dit allemaal op een andere manier interpreteren. Aan de hand van deze interpretaties gaan we beslissingen nemen over onszelf, de ander en de wereld. Deze beslissingen zijn een deel van het levensscript; het heeft steeds een begin, midden en einde. Het einde heet de ‘pay off’. Volgens de transactionele analyse gaan we ons hele leven lang onbewust toewerken naar die ‘pay off’.

Bijvoorbeeld: Mira heeft van thuis uit geleerd dat ze steeds hard moet werken, daarom voelde ze zich pas goed en ‘geslaagd’ als ze altijd hard werkte.

Transactionele analyse: de drivers

De transactionele analyse gaat ervan uit dat wij bepaalde drivers hebben waar wij naartoe streven. We kunnen het zien als voorwaardelijk oké zijn. Ik ben ‘oké’ als ik:

– Sterk ben
– Gehaast ben
– Perfect ben
– De ander een plezier doe
– Mijn best doe

Transactionele analyse in combinatie met de camino

Volgens Mira kom je vaker in script wanneer je moe bent of stress hebt. Hierbij val je terug op je overlevingsmechanismes.

Een camino wandelen is fysiek en emotioneel zwaar: je leert je grenzen kennen. Hierbij kom je ook vaker in script, waardoor je patronen naar boven komen.

Transactionele analyse: passieve gedragingen

Mira gaf ons een groepsopdracht: we moesten als groep in een cirkel gaan staan en elkaar de hand geven. Iedereen moest voor zichzelf een doel bedenken in de ruimte (bijvoorbeeld de kast aanraken, een stift nemen…). De opdracht zou pas geslaagd zijn als iedereen tegelijkertijd zijn doel zou bereiken zonder de handen te lossen.

De uitkomst was dat bepaalde mensen hun doel hadden bereikt, maar anderen niet. Sommige mensen moesten hun doel aanpassen, ook al wilden ze dat niet. Anderen deden toch hun best om het doel van de ander te bereiken, maar wilden dat helemaal niet.

Als we in het leven ons doel niet bereiken, komt dit vaak door een van onderstaande vier passieve gedragingen:

– niets doen
– irritatie
– onmacht voelen/geweld
– overaanpassing

Deze passieve gedragingen konden we goed terugzien in de oefening.

Transactionele analyse: symbiose

Vervolgens deden we nog een oefening op symbiose. In het eerste deel van de oefening moesten per twee staan met de rug naar elkaar toe, onze ogen sluiten en leunen tegen elkaar. Daarna moesten we weer afzonderlijk gaan staan, en terug leunen. Het tweede deel van de oefening bestond erin contact met elkaar te zoeken, maar niet meer te leunen.

De reacties na de oefening waren heel uiteenlopend. Terwijl de een het leuk vond om op iemand te kunnen leunen, voelde het voor de ander als een last. Er waren ook mensen die het leuker vonden om contact met elkaar te zoeken zonder te leunen. Voor velen was het ook moeilijk om tijdens het leunen een evenwicht te zoeken.

Transactionele analyse: EGO-posities

Aansluitend op deze oefening kunnen we de EGO-posities verklaren. Het is beter dat beide partijen alle EGO-posities zelf beheersen, zonder dat je de ander nodig hebt. Anders krijgen we een onevenwicht in het leunen. Hieronder de EGO-posities:

Ouder: kritische ouder en voedende ouder
Volwassen: oplossingen logisch en actief te lijf gaan
Kind: aangepast kind en vrij kind

Als beide partijen zowel de ouder, volwassen als kind-rol beheersen, spreken we van symbiose, oftewel een goed evenwicht in het leunen.

Transactionele analyse: gedicht

Yourcoach café Gent Mira Bradai

Dit gedicht is behulpzaam wanneer je merkt dat je in oude gedragingen en gevoelens verstrikt raakt en moeilijk kan geloven dat het ooit anders zal zijn.

“Ik loop lang de straat
Er is een diepe kuil in het trottoir
Ik val erin. Ik ben verloren… Ik ben hulpeloos
Het is niet mijn schuld
Het duurt een eeuwigheid om eruit te komen”

“Ik loop langs dezelfde straat
Er is een diepe kuil in het trottoir
Ik doe net alsof ik die niet zie. Ik val er weer in
Ik kan niet geloven dat ik op dezelfde plaats ben
Maar het is niet mijn schuld
Het duurt nog steeds lang om eruit te komen.”

“Ik loop langs dezelfde straat
Er is een diepe kuil in het trottoir
Ik zie dat die er is
Maar ik val er toch in… het is een gewoonte
Mijn ogen zijn open
Ik weet waar ik ben
Het is mijn schuld
Ik klim er meteen uit”

“Ik loop langs dezelfde straat
Er is een diepe kuil in het trottoir
Ik loop er omheen”

“Ik loop langs een andere straat…”

– Portia Nelson

Koenraad Rau met ‘Het onderbewustzijn als toegangspoort tot jouw ongekende mogelijkheden’

april 3rd, 2018

Ook deze maand hadden we bij Yourcoach café een interessante spreker te gast; Koenraad Rau kwam ons de mogelijkheden van het onderbewustzijn vertellen. Hoe zijn interesse hiervoor ontstaan is, waarom het belangrijk is en hoe we ernaartoe kunnen duiken. Een 60-tal aanwezigen waren erbij.

Sfeerbeelden

Je vindt het album op Facebook:

Koenraad Rau met 'Het onderbewustzijn als toegangspoort tot jouw ongekende mogelijkheden'

De weg naar het onderbewustzijn

Koenraad is opgegroeid in een gezin met een open geest waar yoga, tai chi, meditatie en spiritualiteit gekende begrippen zijn. Hij hoorde er veel over en het boeide hem, maar deed er verder niets mee.

Pas als hij ouder werd, nam hij het actief op als hobby. Hij interesseerde zich in NLP, meditatietechnieken, hypnose en dergelijke meer. Bij het experimenteren met meditatietechnieken kreeg hij plots enkele visioenen. Dit gebeurde zo vaak, dat hij het niet meer kon loslaten: hij wilde meer te weten komen over die materie. Volgens Koenraad is het geen gave, maar zijn het technieken die je kan aanleren.

Na zijn rechtenstudies nam Koenraad een belangrijke beslissing. Hij liet de jobaanbiedingen in de advocatuur links liggen en koos voor het onzekere pad: de wereld (Azië) intrekken op zoek naar mensen die hem meer konden leren over de mogelijkheden van lichaam en geest.

Krijgskunst

Koenraad wou vooral weten wat ze deden, welke resultaten ze verkregen en waar die mensen te vinden waren. Hiervoor trok hij onder meer naar Bali, want daar zijn krijgskunstvormen te vinden met spirituele tradities.

Koenraad is letterlijk en figuurlijk heel ver gegaan om kennis te vergaren, zo heeft hij maanden bij enkele meesters verbleven.

Bijvoorbeeld: Tijdens het regenseizoen kon hij ervaren dat een krijger ging zitten en een ritueel begon om de donkergrijze wolken boven hen te verdrijven. Koenraad zag met eigen ogen dat de wolken boven hen in een kring verdwenen. Interessant was de zekerheid waarmee de krijger dit deed, de man was zeker van zijn stuk.

Koenraad heeft in de loop der tijd geleerd het kaf van het koren te scheiden: er zijn in Azië ook veel malafide toestanden te vinden, het was aan hem te doorgronden wat echt was en wat niet.

Niveau van het onderbewustzijn

Heel veel processen gebeuren op niveau van het onderbewustzijn. Door middel van training en meditatie kunnen we hier controle over krijgen.

Er is een onderscheid tussen het waakbewustzijn en het onderbewustzijn. Het waakbewustzijn gebruik je dagelijks om na te denken, om problemen op te lossen. En dit terwijl het onderbewustzijn tot tienmiljard keer meer informatie verwerkt.

Hieronder een oplijsting van hoe we denken in welk bewustzijn:

Waakbewustzijn 

– Wilskracht
– Kritisch denken
– Analytisch denken
– logisch denken
– Plannen maken
– Kort termijngeheugen

Onderbewustzijn

– Overtuigingen
– Patronen
– Gewoontes
– Zelfbeeld
– Gevoel van zelfvertrouwen
– Lang termijngeheugen
– Creativiteit
– Intuïtie
– Trauma’s
– Basisbehoeftes om te overleven
– Ademhaling
– Hormoonhuishouding

Hoe kom je in het onderbewustzijn?

Op het niveau van het waakbewustzijn heb je 14 (en meer) elektrische signalen per seconde. Volgens Koenraad kom je in het onderbewustzijn als je die elektrische activiteit vermindert. De elektrische activiteit kan je verminderen door je te ontspannen.

Koenraad deelde een oefening met ons om volledig te ontspannen. We moesten ons van zo veel mogelijk prikkels afsluiten en ons concentreren op de woorden van Koenraad. Lichaamsdeel per lichaamsdeel lieten we alles ontspannen.
Dit was een manier om de elektrische signalen te beperken en in het onderbewustzijn te kunnen nadenken.

Alchemie van het onderbewustzijn

De alchemie van het onderbewustzijn is een concept om transformatieprocessen te begrijpen vanuit een dieper niveau van het bewustzijn.

Volgens Koenraad heeft iedere mens elementaire bouwstenen in zijn onderbewustzijn (bijvoorbeeld haat en passie).

Belangrijk is om te weten welke van die elementen actief zijn, en welke gevoed: dit maakt het verschil tussen mensen. De bouwstenen kunnen volgens Koenraad gevoed worden door positieve of negatieve zaadjes van bewustzijn. Die voeding kan groeien tot een punt waar het aanleiding geeft tot actie (doen, denken en handelen).

Koenraad probeert negatieve zaadjes om te buigen tot positieve zaadjes. Hoe kan je bijvoorbeeld hebzucht ombuigen tot de positieve tegenpool: vrijgevigheid? Volgens Koenraad kan dit bijvoorbeeld door die persoon een klein kadootje te laten geven aan iemand anders, of door hem vrijwilligerswerk te laten doen.

Kort samengevat is de alchemie van het onderbewustzijn het transformatieproces waarbij je het ongezonde transformeert naar het gezonde.

YC Café met Nathalie Janssens over ‘Eetstoornissen als spiritueel ontwaken’

maart 8th, 2018

Naar goede gewoonte ontvingen we op donderdag 22 februari 2018 weer een interessante spreekster op YourCoach Café. Nathalie Janssens de Bisthoven nam ons mee in haar verhaal rond eetstoornissen, wat dat voor haar en haar klanten betekent heeft. Een 30-tal aanwezigen waren erbij.

Sfeerbeelden

Je vindt het album op Facebook:

Eetstoornissen Nathalie Janssens de Bisthoven
Eetstoornissen Nathalie Janssens de Bisthoven

Eetstoornis als taboe

In haar jeugd heeft Nathalie zelf geworsteld met een eetstoornis: ze gebruikt deze ervaring nu als voer voor haar praktijk, boek(en) en levenswijsheden.

Ze schreef een boek over haar verhaal: ‘En-Vie’. Ze schreef dit onder andere om de taboesfeer en onwetendheid rond eetstoornissen aan te kaarten.

Zowel tijdens haar eetstoornis als erna, werd Nathalie heel sterk geconfronteerd met deze taboesfeer. Omdat het voor veel mensen een moeilijk onderwerp is, wordt er amper over gepraat en weten mensen niet wat het inhoudt, waardoor er ook veel misverstanden over bestaan.

Met ‘En-Vie’ kan Nathalie haar publiek in eerste instantie voorzien van een eerstelijns getuigenis. In het boek worden de verschillende fasen duidelijk; het beschrijft een ruimer kader waarin het zich afspeelt en brengt duidelijkheid en houvast aan mensen die met een eetstoornis worstelen.

Eetstoornis als 3D-model

eetstoornissen Nathalie Janssens de Bisthoven

Een tweede reden waarom Nathalie de pen ter hand nam, is de volgens haar onvolledige oplossingsgerichte benadering die vaak wordt gebruikt.

In veel gevallen wordt een eetstoornis ‘aangepakt’ met een 2D-model. Hierbij wordt aan de ene kant rekening gehouden met het lichamelijke aspect, en aan de andere kant met het geestelijke aspect. In de praktijk uit zich dit in hulpverlening met 2 behandelende partijen: een diëtist en een psycholoog.

Volgens Nathalie ontbreekt hier een stuk, namelijk de holistische visie waarin wij een 3D-wezen zijn. Wij hebben een lichaam, een geest én een ziel. Volgens haar heeft de ‘ziel’ tot op de dag van vandaag een wollig imago. Nathalie merkt dat de ziel vaker niet dan wel in een genezing betrokken wordt. Nochtans kan ze ons met alle zekerheid zeggen dat de genezing in de ziel begint, en ook eindigt.

Je geneest niet van eetstoornissen, je kan het alleen maar wat managen

Dit is wat velen zeggen. Dat schept een beeld van ongeneeslijkheid, niet bepaald hoopgevend. Volgens Nathalie is deze stelling ook onwaar: je wordt ziek op drie niveaus, en je kan effectief genezen, op die drie niveaus.

Eetstoornis als gevolg van disconnectie

Hoe ontstaan eetstoornissen? Als een meisje of een vrouw in een situatie terechtkomt die zij als traumatisch ervaart, kan zij zich op een bepaald moment afsluiten van haar eigen innerlijke wereld. Ze sluit zich af door de pijn, verwarring en verdriet die er zitten en waarvan ze niet weet wat ze ermee moet doen. Die situatie hoeft niet noodzakelijk heel erg te zijn; een gebroken hart of plagerijen kunnen voldoende zijn om dit te ontketenen.

Door zich af te sluiten trekt het meisje of de vrouw zicht terug in haar hoofd (ratio, rechtlijnigheid, logica) en zal ze de buitenwereld van daaruit proberen te managen. Ze snijdt zich af van haar lichaam en de buitenwereld.

‘90% van de mensen met een eetstoornis zijn meisjes of vrouwen’

Als meisjes of vrouwen afgesneden worden van hun vrouwelijkheid,  verliezen ze de innerlijke verbinding met zichzelf en worden daardoor heel afhankelijk van de bevestiging van de buitenwereld.

Eetstoornis als metafoor

Een eetstoornis kan je metaforisch vergelijken met een kolkende rivier waar je wordt ingegooid, je hebt het gevoel te verdrinken. Wanneer je plots een stuk drijfhout ziet passeren, grijp je het goed vast. De kolkende rivier sleurt je mee, tot wanneer je plots je familie en vrienden hoort schreeuwen aan de oever. Ze schreeuwen dat je het stuk drijfhout moet loslaten en naar hen toe moet zwemmen… maar je doet het niet, je voelt je niet veilig genoeg.

Een eetstoornis is dat stuk drijfhout, het is net datgene dat een persoon vastneemt om te overleven; de eetstoornis was de best mogelijke optie. Aangezien het meisje of de vrouw het drijfhout niet wilt loslaten, wordt ze gezien als therapieresistent.

Uit de ervaring van Nathalie blijkt dat haar klanten zich pas veilig en begrepen voelen, wanneer het spirituele luik erbij komt kijken. Duisternis en angst krijg je weg door het licht aan te steken, door je te koppelen, te verbinden met je ziel.

Met spiritualiteit bedoelt Nathalie het verdiepen in, aanleren en toepassen van principes zoals meditatie en gebed, op een manier die het best aanvoelt voor jou.

Ons lichaam en geest zijn als de oceaan; het wateroppervlak is soms rustig, soms zijn er enkele golven, of op bepaalde momenten is er hevige storm. Maar de oceaan is meer dan enkel zijn oppervlakte, er is ook diepte. Als het bovenaan stormt, is het in de diepte nog steeds kalm.

De weg naar spiritualiteit heeft Nathalie getoond dat je niet alleen je lichaam bent. We zijn niet enkel materieel, we zijn niet alleen ons wateroppervlakte. We hebben ook diepte, onze diepte is onze ziel; we moeten dan ook durven naar onze diepte te duiken.

YC Café met Dirk Vercruysse over ‘Getting Things Done’

februari 15th, 2018

Op donderdagavond 25 januari 2018 ontvingen we Dirk Vercruysse van quidnunc, die ons de beginselen van David Allen’s Getting Things Done uit de doeken deed. Dat is een wereldbekend systeem voor productiviteit en time management, een manier om todo’s uit je hoofd en in een vorm van organisatie te krijgen.

Sfeerbeelden

Je vindt het album op Facebook:

Over Getting Things Done Lees de rest van dit artikel »

YC Café met Johan Tuyaerts over ‘Iedereen Creatief!’

januari 16th, 2018

Op donderdagavond 26 oktober 2017 leerde Johan Tuyaerts ons waarom en hoe ‘Iedereen Creatief!’ kan zijn.

Sfeerbeelden

Bekijk het album op Facebook.

Johan Tuyaerts Iedereen Creatief

Over Johan Tuyaerts en ‘Iedereen Creatief!’

Johan was zo gul zijn presentatie met ons te delen, je bekijkt hem hier:

Creativiteit veronderstel voor Johan vooral een Attitude.

Creativiteit veronderstelt een flexibele houding die de mens in staat stelt om van oude manieren van denken los te komen, gewoontes te veranderen of ook om de dingen van alledag in een nieuw licht te kunnen zien.

Een mooi filmpje dat Johan toonde was:

Er zijn heel wat zaken die de creativiteit in de weg staan, zoals bvb multitasking, social media, stress en angst.

Vervolgens zagen we vier creativiteitstechnieken gezien:

Associaties
Mindmapping
Advocaat van de duivel
Moodboard

Interessante uiteenzetting!

YC Café 14/12/2017 met Joost Vanhove over ‘Het PAVA Bewustzijnsmodel’

januari 15th, 2018

Op donderdagavond 14 december 2017 sloten we het coachcafé-seizoen af met Joost Vanhove van Centrum GEA. Hij bracht ons zijn eigen PAVA Bewustzijnsmodel, een combinatie van tientallen modellen en technieken uit de Oosterse en Westerse wereld.

Sfeerbeelden

Bekijk het album op Facebook.

Joost Vanhove over het PAVA Bewustzijnsmodel

Over Joost Vanhove en het PAVA Bewustzijnsmodel Lees de rest van dit artikel »

YC Café met Savera Noriega over ‘The Neurobiology of Connection and Affection’

november 28th, 2017

Op donderdagavond 26 oktober 2017 ontvingen we voor de tweede keer Savera Noriega van Touchstudio. Ze bracht ons een interactieve beleving rond Verbinding.

Sfeerbeelden

Bekijk het album op Facebook:

Over de Neurobiologie van Verbinding en Affectie

Savera werkt vooral ervarend. Ze gebruikte voortdurend oefeningen en voorbeelden om de stof levend te maken, en ons te laten voelen hoe het werkte. Zo deden we individueel en in groepjes rond veiligheid, appreciatie en verbinding maken.

Ze was ook zo goed om haar PowerPoint met ons te delen:
The Neurobiology of Affection and Connection

Verbinding is ons grootste verlangen, en ook onze ergste angst. Eigen aan zoogdieren is dat we nood hebben aan verbinding. Als we dat niet hebben, krijgen we stress.

Om verbinding te kunnen maken, hebben we veiligheid nodig. Dit is ingebouwd in ons zenuwstelsel. Wanneer we ons veilig voelen, kan ons zenuwstelsel zich ontspannen. Als dat niet kan komt het zenuwstelsel onder druk te staan, en ontstaat er trauma, disfunctie, pijn, moeheid… Ons lichaam gaat in Fight, Flight en als geen van beide werkt, Freeze.

We hebben alles in ons om te verbinden. Wanneer er wel verbinding is, komt er Resonance: de vibratie tussen objecten. Dat fenomeen is gebaseerd op spiegelneuronen, instinctieve informatiemechanismen. Zoals een moeder voelt of haar baby OK is.

Verbinding door fysieke nabijheid (in veiligheid) helpt het zenuwstelsel zelfreguleren. Dat is onze geboorterecht. Hoe komen we dichter bij elkaar? Dat gebeurt via de ogen, stem, gebaren… wanneer die afgestemd zijn op de ander.

Savera haalde de Polyvagal theorie van Steven Porges aan. Dat is een psycholoog uit Chicago, die beschrijft hoe onze vagus zenuw, verbonden aan het sympatische en parasympatische systeem, verschillende lichaamsdelen beÏnvloedt. Bij stress komt er ontregeling, de fysiologie en dan de emoties slaan dicht.

3 breinen

We hebben 3 verschillende breinen. Wanneer deze zich verbonden voelen, voelen we ons goed.

Reptiliaans brein: ons krokodillenbrein. Sensorisch (niet emoties), Fight-Flight-Freeze, overleven van het individu.
Limbisch brein: ons olifantenbrein. Emoties. Verbinding en hechting. Overleven van de soort, de gemeenschap.
Neocortex: het mensenbreind. Denken, analyse…

Hechting en Scheiding

Savera sprak ook over hechting en scheiding. Verbinding is als een dans: het is nodig samen te komen, en het is ook nodig om te scheiden. Dat we over onszelf gaan leren, ons voeden en dan verfrist terugkomen.

Zo heeft iedereen in meer of mindere mate ‘Dependent’ en ‘Anti-Dependent’ neigingen.

Drama ontstaat wanneer er tegengestelde noden zijn bij de partijen, en er niet over kan gecommuniceerd worden. Savera’s tips:

Als je je verstikt voelt, neem ruimte en communiceer erover. En kom terug nadat je bent weggeweest.
Als je verbinding nodig hebt, oefen dan in containment. Dat betekent dat je leert de energie vast te houden zonder te overstromen. Dat je dus niet overspoeld wordt door je verlangen. Dit kan bijvoorbeeld door ademhalen, wandelen…

Emoties zijn neurochemische processen, het is belangrijk dat ze niet vastlopen. Resiliency is een term voor het leren en kunnen containen van emoties. Dit kan je oefenen.

Het verschil tussen uit je comfortzone komen, en over je grenzen gaan

Savera bracht een interessant onderscheid aan tussen deze twee bekende begrippen, die wel eens door elkaar gehaald worden.

Uit je comforzone komen doe je traag, in kleine stappen. Je zenuwstelsel komt uit rust, en wordt stelselmatig uitgedaagd. Je kan het contact met je lichaam houden, en gecenterd blijven.

Bij grenzen gaat het snel. Er komt een kloof. Het zenuwstelsel kan het niet meer verwerken en slaat in de war. Een mooie stelregel: als je niet (meer) zeker bent of je iets nog wil, dan wil je het niet meer. Eén van de zaken die ons zenuwstelsel bijvoorbeeld doet is in survival mode gaan: niks meer voelen. Dan kan je ook niet meer weten of je nu over je grens bent. Bij uit je comfortzone komen, kan je dat wel nog voelen.

YC Café Sep 2017 met An Goeminne over “Hoop”

september 27th, 2017

Op donderdagavond 21 september 2017 ontvingen we An Goeminne, die ons een workshop gaf over het coachen met hoop. Een 20-tal aanwezigen genoten van haar bijzondere aanwezigheid en inzichten.

Sfeerbeelden

Je vindt het album op Facebook:

Ann Goeminne over Hoop

Over hoop

Mensen komen in coaching omdat ze vast zitten in hun relatie, op het werk, met de kinderen… Er ontstaat dan een menselijke ontmoeting. Vaak zeggen mensen op het einde: “Bedankt, ik kan weer verder. De toekomst ziet er weer wat rooskleuriger uit.” Wat doen coaches waardoor er weer hoop ontstaat, dat andere perspectief?

Daarop ging An in tijdens haar workshop. Wat is de rol van hoop in dat proces, en hoe kan je het explicieter gebruiken?

1. Wat is hoop?

An liet ons beginnen met de vraag: ”Waar hoop ik op door vanavond naar hier te komen?” Dit mochten we uitwisselen met onze buur.

Ze vroeg ook: “Is hoop gelijk aan iets verlangen, wensen…?”

Hoop zet mensen in beweging. Letterlijk, bijvoorbeeld, de mensen zijn fysiek naar de loft gekomen. En figuurlijk, ze blijven niet blijven vastzitten in hun problemen, maar gaan op zoek naar iets anders.

Hoop is een energiegever, en biedt perspectief. Het is een onzekere verwachting dat iets positiefs in de toekomst zal gebeuren

Hopen doen we hier en nu, maar hoop hengelt wel naar de toekomst. Het refereert naar aangename, positieve dingen. Het is een spanningsveld tussen graag hebben dat het gebeurt, en ook dat er een reële kans bestaat dat het lukt, maar niet zeker is. Dit in tegenstelling tot verwachting, waar er meer zekerheid is. Bij wens en verlangen is er net minder.

An gaf ons een citaat: “Hoop zou geen hoop zijn, als we niet zouden teleurgesteld kunnen worden.”

En: “Hoop is tijd.

An maakte een aanname: een mens is geen ding dat af is, is altijd in wording. Een mens is niet, hij wordt. Je wordt bijvoorbeeld gevormd door je gezin van herkomst. Dan heb je al dan niet inspirerende leerkrachten, een bepaalde opleiding, vrienden, collega’s… We maken van alles mee, en in die contacten en gebeurtenissen worden we gevormd. Dat proces is nooit af.

De belofte dat het anders kan dan wat we kennen, is de essentie van hoop. We zijn niet af, dus hopen we. Dat is een wezenskenmerk van de mens.

Welk vermogen hebben we nodig om te kunnen hopen?

Verbeeldingskracht. Ons voorstellen dat het id toekomst anders zal zijn. Als je nog nooit in een situatie hebt gezeten bijvoorbeeld met dragende, ondersteunende collegas, heb je daar wel een voorstelling van.

Een interessante vraag kwam daarop uit de groep: als je heel realistisch ben, prozaïsch, heb je dan minder kans op hoop?

Wat is dan dat positieve?

Iedereen verlangt naar een zinvol, betekenisvol leven. Waarin je minstens voor één iemand verschil maakt. Iedereen wil een leven dat aansluit bij wie je bent en wat je belangrijk vindt. Je wil je eigen waarden vervullen.

An werkt vaak met Narratieve Therapie. Volgens deze manier van werken zit de echte power van mensen in de laag van waarden. Wat vinden ze belangrijk, waar vechten ze voor? Wat is heilig voor hen? Als ze terug in contact komen hiermee, zijn we op een heel fundamentele manier bezig met mensen te coachen.

Michael White, de grondlegger van Narratieve Therapie, spreekt van het geprefereerde leven. Dat is voor iedereen uniek. Dat we niet het gevoel hebben geleefd te worden.

Hoop is onverwoestbaar, onuitroeibaar. Soms kunnen we ze niet meer voelen. Maar hoop zit gewoon in ons als mens. Als coach kan je daar dus ook altijd iets mee doen.

2. Waar kan je hoop vinden?

Een mogelijke benadering is: “Stel je eens je leven voor als je…” waarbij datgene waarop je hoopt, er al is. Dus je staat stil bij de gewenste situatie. Bijvoorbeeld bij oplossingsgerichte coaching wordt daarop sterk ingezet.

Maar dat wilde An die avond niet doen, omdat zij gelooft dat er hoop zit in de ellende waarmee mensen komen. Mensen komen omdat ze een probleem hebben, en ze hopen dat jij iets zal kunnen doen waardoor ze verder kunnen. De vragen hebbebn vaak te maken met kwaadheid, gekwetstheid, schrik, machteloos… De hoop zit dus in de problemen, niet in de toekomstfantasie.

An past haar ‘magisch’ vraagje toe:
Wat zegt dat over wat jij belangrijk vindt?
Wat toont dat over wat jij belangrijk vindt?

Bijvoorbeeld, iemand is kwaad omdat er geen rekening gehouden wordt met wat ze zegt. Daar zit iets op dat die persoon het belangrijk vindt dat men rekening houdt met wat ze zegt.
Gezwegen tijdens meeting en gefrustreerd, wat is belangrijk? Meer mijn ambitieuze kant ruimte geven.
Wanhopig want ik kan maar niet afbakenen. Belangrijk? Grenzen, eigen ruimte.

Deze vraagstelling gaat naar de ervaringslaag, naar het geprefereerde leven. Vanuit Ans ervaring brengt het vaak een soort rust en herkenning teweeg. Omdat mensen in contact komen met hun waarden. De moeilijkheden worden omgeploegd om de idealen terug naar de voorgrond te brengen. Die worden niet op dat moment gemaakt, die gaan al heel hun leven mee.

An is ervan overtuigd dat wanneer mensen weer over waarden nadenken, er innnerlijke zekerheid bijkomt. Waarden bieden houvast.

An gaf een citaat: “Zolang er angst is, is er hoop”. (uit Illusies, van Ingeborg Bosch)

Wat ze bedoelt is dat zolang nog niet gebeurd is waar je schrik van hebt, je hoop hebt dat het niet zal gebeuren. En het is dat poortje dat we willen te pakken krijgen. Wat zit erin dat voor mensen oproept van “Hier gaat het om…”?

Er kwam kwam ooit een vrouw bij An met de vraag: “Ik ga na mijn burnout weer aan het werk. Ik zie het niet zitten, ik heb schrik.” Dit door factoren die niet veranderd zijn op het werk. An vroeg: “Vertel me waarvan je zo schrik hebt”. Ze gaf een hele lijst: geen goed contact met directeur, wat aan de collega’s zeggen over haar burnout?, wat gaan ze denken?
Daarop paste An haar magisch vraagje toe: “Wat zegt dat over wat jij belangrijk vindt?” Daaruit kwam voor de vrouw: een goed contact. Ik wil weten wat ik ga zeggen over mijn burnout.
En eigenlijk werd het al duidelijk, deze vrouw kon niet doen alsof.
Voor de collega’s vond ze het belangrijk een goed contact te hebben. Maar, besefte ze, dat was eigenlijk al zo.
An merkte dat er iets gebeurde bij de vrouw. Ze ging rechter zitten, haar ogen begonnen te blinken, ze glimlachte… Ze kwam in een andere energie terecht, met rust en richting.

An merkt dat door op deze manier stil te staan bij hoop, mensen vaak al hun eigen antwoorden vinden. Vaak gaat het erom hoe we zaken gaan oplossen. Maar eigenlijk is dat niet de oplossing. Het gaat veel vaker over de waarden, die richting geven, los van wat er nu op dit moment concreet moet gebeuren.

Daarop mochten we zelf oefenen. We kozen een situatie waarin we gefrustreerd, kwaad, gekwetst… waren. De ene persoon mocht vertellen, de andere luisterde en probeerde voeling te krijgen met dat wat lastig is. Dan mocht de coach verkennen wat belangrijk is, de waarden concreter maken.

Een leuke toevoeging: voeg een adjectief toe aan je waarden. Dus niet gewoon rechtvaardigheid, verbinding, expressie, genuanceerdheid… maar toegepaste rechtvaardigheid, diepgaande verbinding, gedurfde expressie, uitnodigende genuanceerdheid… Zo geef je een veel concretere en persoonlijker invulling aan je waarden.

3. Hoe hoop voeden?

An stelde verschillende sporen voor:

Spoor 1: de versterking van hoop in het exploreren van waarden.

Rechtvaardigheid, wat is dat dan voor jou?
Echt luisteren, wat is dat dan?

Concrete coachtip: laat mensen zelf hun woorden zoeken, dan is de kans groter dat ze ernaar zullen handelen.

Daar een tijdje bij verwijlen. Het is niet dat je het niet weet, maar het licht wordt erop gezet.
Je maakt tijd om erbij stil te staan, je geeft mensen ruimte om op een andere manier over zichzelf te praten.

Spoor 2: lijntje trekken naar het verleden

Stel dat je waarde is: zelf kunnen beslissen. Ga even terug naar momenten waarop je daarmee bezig was, of dat je er moeite voor gedaan hebt. Let op de formulering: je vraagt niet naar situaties waarin de waarde vervuld was. Zo maak je het toegankelijker: moeite gedaan hebben is genoeg.

Ga ongeveer een jaar geleden, was die waarde toen ook al aanwezig?
En in je jonge jaren, ook al?
Zo creëer je een rode draad in de ervaringen van die waarde, waardoor het in kracht wint.

Spoor 3: lijntje naar de toekomst

Stel iemand zegt als waarde: opkomen voor kwetsbare mensen. Vraag dan bijvoorbeeld: “Kijk naar de situatie vanuit die waarde, wat zou je kunnen doen? Welke richting zou je kunnen uitgaan?

Op die manier leer je dat innerlijke kompas en die innerlijke kracht die iedereen heeft, aanspreken. En dan is er minder nood aan: “Hoe ga je het oplossen?”

Als laatste oefening mochten we een envelop kiezen. Daarin zat een blad met 2 vragen, waarvan we er één mochten kiezen om aan onze buur te stellen. Deze mocht dan antwoorden, en wij mochen Dubbel Luisteren: met één oor naar het antwoord, en met het andere oor voelen welke waarden er in het verhaal verborgen zitten. Deze laatste mochten we dan op een tweede, wit blad invullen en in de envelop steken. Die gaven we aan de gesprekspartner.

YC Café met Wim Vrolijk over ‘Spectrum Energiemeting’

augustus 14th, 2017

Op donderdagavond 22 juni ontvingen we Wim Vrolijk van Improvement Profs, die ons tekst en uitleg verschafte bij de Spectrum Energiemeting.

Sfeerbeelden

Bekijk het album op Facebook:

Wim Vrolijk Spectrum Energiemeting

Over Spectrum Energiemeting Lees de rest van dit artikel »

Aanvullingen op het artikel in KNACK – “Loopbaancoaching: Subsidies creëren nieuwe hype”

juni 8th, 2017

In juni 2017 verscheen een artikel in Knack Magazine over loopbaanbegeleiding, waarvoor onder andere Tom Hallez, zaakvoerder van YourCoach, en onze oud-cursiste Florence Delacave geïnterviewd werden.

Het artikel werpt een niet geheel positief licht op loopbaanbegeleiding. We zijn het niet met alle stellingen eens, maar het opent wel een aantal pertinente vragen:

Wat is het werkelijke effect van loopbaanbegeleiding?

We zijn het ermee eens dat meer opvolging van de effecten van loopbaanbegeleiding geen slecht idee zou zijn. Eén ding dat de auteur niet deed, was een aantal klanten interviewen. Wij krijgen alleszins heel positieve reacties op het concept van loopbaanbegeleiding, en onze aanpak.

Het opent ook het gesprek over het nut en de meerwaarde van individuele begeleiding. Niet enkel coaching, maar ook therapie. Het is onze ervaring dat daarover bij veel mensen nog schroom, wantrouwen, onduidelijkheid… leeft.

Terwijl het in andere landen al een ingeburgerd fenomeen is. Niet enkel in Amerika, maar ook in het Verenigd Koninkrijk, Nederland, Frankrijk en Duitsland is persoonlijke begeleiding, onder welke noemer dan ook, normaal en zelfs iets dat aangemoedigd wordt. Wie dit niet doet, is niet ‘coachable’, wil zich niet laten bijstaan.

Misschien zit er nog zo’n gedachte achter van: “Als je het niet alleen kan, ben je een prutser.” We krijgen ook veel mensen in de praktijk die eigenlijk mogen leren om hulp te vragen, die te ‘flink’ zijn.

Het artikel bevraagt coaches, maar geen klanten. Terwijl, als je wil weten wat loopbaanbegeleiding werkelijk uithaalt, je het aan de mensen die het ondergaan zou moeten vragen. Voor velen is het een openbaring. Ze leren zichzelf kennen, reflecteren terug op hun voorbije keuzes, stippelen een plan uit, proberen nieuwe dingen. Bekijk gerust een aantal Getuigenissen van mensen die bij ons loopbaanbegeleiding volgden.

Doordat er iemand objectief meekijkt en onderbouwde suggesties doet, gaat dat proces vlotter. Vrienden en familie zullen eerder spreken vanuit hun eigen belang: doe niet gek, schoenmaker blijf bij je leest, je hebt zo’n goed loon… of zonder te weten waarover ze het hebben: je moet ervoor gaan, laat je niet tegenhouden…

Een loopbaancoach is voor ons een professional die bepaalde kaders rond werk en leven beheerst. Die mensen daarin zichzelf kan laten vinden, en de mogelijkheden realistisch én hoopvol bekijken.

Soorten loopbaanbegeleiding

Zoals het landschap van de loopbaanbegeleiders gevarieerd is, is ook hun aanpak divers. Van de grote, eerder HR-gerichte bedrijven met een achtergrond in selectie en outplacement, die eerder technisch werken en jobgericht, over de individuele loopbaancoaches die afgestemd op de klant zoeken naar passie, kwaliteiten, doelen, mogelijkheden… tot de alternatievere zaken zoals mindfulness.

In elke richting heb je de mindere uitwassen, die het hele concept een slechte naam geven: bij een minder persoonlijke aanpak krijg je ‘lijstjescoaching’, waarbij je als klant gewoon wat papieren invult en er eigenlijk niet naar je vraag gekeken wordt. Wij krijgen mensen over de vloer die dit volgden, hun opmerking is steevast: “Interessant, maar wat moet ik er nu mee?!”. En dan aan de alternatieve kant zaken die op het eerste zicht niks met werk te maken hebben, zoals blijkbaar dauwtrappen.

Wat doen ze dan allemaal bij loopbaanbegeleiding?

Een standaardaanpak voor loopbaanbegeleiding gericht op de persoon is:

– Wie ben ik
– Wat kan ik
– Wat wil ik

Of er wordt gewerkt aan talenten, kwaliteiten, en mogelijks met job crafting gekeken hoe een droomjob eruit zou zien.

En daaruit volgt dan een plan, een doel, een richting. Mogelijks met een aangepast CV, passende jobs/profielen zoeken/bedenken, contacten leggen, praktische zaken regelen…

Allemaal goede mogelijkheden.

Onze ervaring is dat mensen met unieke problemen komen. De reden dat Tom in het artikel stelt dat een standaard loopbaanvraag in 4 uren kan worden opgelost, is omdat wij ons afstemmen op wat de klant precies nodig heeft. Wij werken met wat de klant werkelijk nodig heeft op dat moment.

Zo kan hij of zij de beweging maken die nodig en nuttig is. Mensen hebben vaak al veel informatie over hun mogelijkeden, veel is online gemakkelijk te vinden. Ze weten eigenlijk wel wat ze zouden moeten, kunnen, willen doen. Ze kennen hun kwaliteiten eigenlijk wel.

Maar ze durven niet, kunnen niet kiezen, twijfelen aan zichzelf. Er zijn diepere zaken die spelen, of blinde vlekken waar ze telkens tegenaan lopen. Dat is de laag waaraan wij werken. Eens daar beweging inkomt, komen de andere aspecten van de vraag als vanzelf in beweging en doen mensen die dingen waarover ze al zo lang twijfel. Of niet – ze blijven waar ze zitten, maar met een vernieuwde helderheid op de redenen waarom ze blijven.

Nog iets dat bij ons van essentieel belang is, is dat de doelstelling van in het beging glashelder is. Vaak kan dat al een deel van het traject vormen, helder krijgen wat er nu precies anders mag, en hoe. Dus niet: “Ik wil beter werk”, maar “Ik wil als marketing specialist werken in een straal van 20km van mijn huis, in één van deze 3 bedrijven:…”

Meer over onze aanpak voor loopbaanbegeleiding.

En wat met die loopbaancheques?

Het is inderdaad zo dat met de loopbaancheques, er een hele markt aan aanbieders is ontstaan. Zij doen allen op hun eigen manier aan loopbaanbegeleiding. Er zijn wel richtlijnen, maar omdat de vragen van mensen zo ruim kunnen zijn en de antwoorden erop, is het quasi onmogelijk om vast te leggen wat een loopbaanbegeleider precies moet doen.

Advies geven over mogelijke jobs, of het net uit de klant laten komen? CV’s bekijken, of kwaliteiten? Diepere lagen onderzoeken, stressverlichting doen, leren communiceren in conflicten, visie en missie scherpstellen…?

We vinden het heel positief dat er vanuit de overheid initiatief wordt genomen om mensen gelukkiger te maken op het werk. Het is onmiskenbaar dat er een collectieve malaise is op werkvlak: veel ziekte, uitval, burn-outs… Door automatisering, versnelling, toenemende werkdruk, besparingen, digitalisering… Dus het idee om mensen daar preventief aan te laten werken, moedigen wij aan.

Dat lost het grotere probleem niet op, maar het zet de mensen alvast in beweging. Het laat hen nadenken over wat ze willen.

De cheques verlagen de drempel naar begeleiding, naar het zich laten ondersteunen in een zoektocht door iemand die daarvoor opgeleid is. Dat er misbruiken zijn, en wantoestanden: zeker. Het systeem is jong. Het artikel in de Knack is een nuttige waarschuwing om het systeem kritisch te bekijken. En het verder te stroomlijnen, om er iets van te maken dat zijn functie goed vervult.

Dat is trouwens al van in het begin bezig. Wij zien regelmatig de updates en veranderingen in de voorwaarden en werkwijze vanuit de VDAB verschijnen. Zoals recent de toetredingsvoorwaarden om als loopbaancoach de cheques aan te bieden, aanzienlijk verstrengd zijn.

Misschien komt er later nog een wijziging in de vergoeding die loopbaancoaches per cheque ontvangen, of een strakker kader rond wat er precies verondersteld wordt aangeboden te worden, of strengere voorwaarden om als klant cheques te kunnen bestellen.

Wat denk jij?

Wat zijn jouw gedachten over de cheques?
Waarvoor zijn ze goed, waarvoor minder?
Onder welke omstandigheden kunnen ze werken?
Wat kan er nog beter?
…?

Zelf eens loopbaancoaching ervaren?

Bekijk dan zeker eens onze pagina over Loopbaanbegeleiding.

We organiseren regelmatig demo-avonden en netwerkavonden waarop je ons kan ontmoeten.

Op zaterdag 23 september 2017 organiseren we onze halfjaarlijkse opendeurdag. Daar kan je gratis een speed coaching meemaken met één van onze loopbaancoaches! Daarnaast kan je de hele dag workshops volgen om onze werkwijze beter te leren kennen:

Naar de YourCoach Opendeurdag