Na elke nacht komt er een nieuwe dag, met helderheid en een rustige dankbaarheid voor wat er is.
Een nieuwe start begint soms stil
Een aantal jaren geleden vierde ik nieuwjaarsnacht op Las Palmas. Dat verliep anders dan gepland: de avond zelf aten we iets verkeerd waardoor we de hele nacht afwisselend ijlend op bed en kotsend op het toilet doorbrachten. Niet bepaald feestelijk.
De dag erop werden we wakker om 8u, de zon straalde gezellig. We deden een licht ontbijtje en gingen naar het strand. Ik peddelde het water in met mijn surfplank, er lag weinig volk in het water. De golven waren clean en klein, zodat ik de ene golf na de andere kon pakken. Daarna deed ik een dutje op het strand.
Als ik erop terugkijk, was dat een van mijn beste nieuwjaarsovergangen ooit.
’t Is een nieuwe dag
Wie mijn vorige blogs las, weet dat het 2025 kon tellen bij mij op het vlak van afscheid. De voorbije weken bracht ik door in mijn cocon, samen met familie en dichte vrienden of in stilte, alleen op bureau.
Deze week is iedereen terug, ik voel de energie stromen. En ik voel dat er ruimte is, dat de voorbije weken deugd hebben gedaan. Dat ik op de juiste manier voor mezelf heb gezorgd. Me niet verloren in teveel contacten of activiteit, me niet overeten en overdronken op de feestjes. Blijven sporten, blijven bouwen aan waardevolle projecten.
Het toont alweer dat aan elke nacht een einde komt. Ooit breekt een nieuwe dag aan.
Het bloed aan de muur is opgedroogd en afgeschuurd, klaar voor frisse verf. Energie die vastzat in verwerking, is plots weer beschikbaar. De lening is afbetaald, er is weer cash beschikbaar om te léven en in nieuwe dingen te investeren.
Dat heeft een bijzondere energie, vind ik. Bescheiden en hoopvol het licht instappen.
2026 is een bijzonder jaar
Vanuit verschillende hoeken hoorde ik dat de overgang van 2025 naar 2026 extra bijzonder is.
Numerologisch is 2025 (2+0+2+5) het einde van een cylus, het getal 9. En 2026 start een nieuwe cyclus, terug naar 1. Een moment om oude zaken af te sluiten, afscheid te nemen. En ruimte te maken voor nieuwe dingen. Het deel over afscheid klopte alleszins al 🙂
In de Chinese jaartelling komt het jaar van het Paard eraan, dat staat voor energie, vrijheid en authentiek durven zijn. Ook dat voelt helemaal juist aan in mijn proces – en dat van YourCoach.
Alsof onze levens meebewegen op een grotere stroom – onze individuele omzwervingen een expressie van een systemische beweging. Je zou er bijna spiritueel van worden.
Genoeg gedeeld nu.
Weinig beroepen leggen zoveel druk om je leven op orde te hebben als coach. Als bakker mag je ongezond leven, in een vechtscheiding zitten en met iedereen in ruzie liggen – als je pistolets maar lekker zijn.
Maar hoe kan je anderen naar een beter leven begeleiden terwijl je eigen leven een puinhoop is?
Mentaal weet ik wel dat dat niet (helemaal) klopt – mijn begeleidingen waren trouwens nog nooit zo diep en kwetsbaar – maar ik voel die druk wel als coach. De schaamte wanneer dingen niet lopen zoals ze zouden moeten. En de neiging om het mooier voor te stellen, of om de mindere dingen wat naar achter te schuiven.
Maar daar help je eigenlijk niemand mee, integendeel, er is al meer dan genoeg fakeness op deze wereld. Ik voel zelfs wat irritatie als ik anderen advies zie geven vanuit een positie van: ‘Mijn leven is zo goed, doe zoals mij’.
Terwijl mooie beelden ophangen ons alleen vervreemdt van elkaar, omdat we het contrast voelen met onze eigen innerlijke shit. Vandaar dat ik me geroepen voelde om mijn eigen maskers af te leggen, hoe spannend ook.
Er waren momenten dat ik me afvroeg: “Is dat nu echt nodig? Mijn hele leven zo publiek opengooien?” Maar het voelde juist.
En het zette vanalles in gang. Ik voel dat die zaken minder macht hebben over mij. Dat ik me vrijer voel in mijn eigen leven, inclusief de lastige delen ervan.
Maar vooral ook de prachtige, diepe verbindingen die eruit voortvloeiden. Beklijvende gesprekken met mensen die geraakt waren, zichzelf herkenden, die daardoor hun eigen processen beter konden aanvaarden.
Dan besef ik: daarover gaat het eigenlijk, dat mensenwerk. Niet over anderen vertellen wat ze moeten doen, maar over verbinden. Vandaag ondersteun ik jou in je reis en is wat ik kan versterkend voor jouw proces, morgen is het omgekeerd.
Het lijf spreekt luider dan ooit
Het voordeel aan lastige periodes is dat alles meer binnenkomt. Alsof de deuren openstaan om dieper te gaan. Je bent nu toch al nat, je kan er evengoed helemaal induiken. Dus ik ben de voorbije maanden naarstig in coaching, therapie, opleiding en naar groepsworkshops gegaan.
En wat terugkomt, is hoe beperkt het praten is. Praten geeft wel handvaten om achteraf te reflecteren en je hoopvol voor te bereiden op de volgende keer dat iets zich zal voordoen. Maar midden in het moment van een trigger heb je er zelden iets aan.
Terwijl de lijfelijke dingen echt iets verschoven hebben in mij. Ik voelde mijn energie anders worden, moeilijk te verteren spanningen lichter worden. Toegang tot andere gevoelens waardoor ik anders in de situatie kon staan.
Ik merkte ook hoeveel impact het uitspreken van dingen op mij heeft. Deel van mijn proces bleek ook te zijn dat ik meer ruimte mag durven nemen in mijn relaties. Dat ik mezelf opzij zette of klein maakte om ‘niet lastig te doen’. Waardoor ik ook minder in verbinding ging, en zo schoot de cyclus van actie-reactie in gang die leidde naar onbevredigende verbinding.
Eerst in begeleiding, een kwetsbare waarheid die als een verlegen kind voor het eerst het daglicht instapt. Dan aan anderen die niet bij de situatie betrokken zijn. En uiteindelijk aan die spannende persoon zelf.
Ik merk hoe lastig ik het blijf vinden om het keer op keer te doen. De neiging om het ‘te laten passeren’ en daarbij aan mijzelf voorbij te gaan, is groot. Het gaat niet over het één keer weten, maar het telkens weer te belichamen en te durven.
De kunst is, merk ik, de nood aan oplossing of begrip los te laten. Puur de waarheid te leggen en aanvaarden wat dat in gang zet. Hoe meer ik de gevolgen ervan op voorhand probeer te controleren, hoe minder waarachtig ik in het moment zit.
Wat mij ook opnieuw duidelijk werd, is hoe belangrijk je band met een begeleider is. Ik besefte hoe vaak ik zelf al heb moeten zoeken naar de juiste methodiek, stijl en persoonlijkheid voor mij. Dus ben ik begonnen aan een Gids om de juiste begeleider te vinden, die komt er binnenkort aan.
Het is allemaal shit
Ik begin steeds meer te geloven dat persoonlijke ontwikkeling niet gaat over een leven zonder shit, maar over het steeds beter kunnen omgaan met shit. De kwaliteit van je leven hangt samen met de hoeveelheid en intensiteit van shit die je aankan. En je krijgt de shit die je nét niet kan dragen zodat je het kan leren dragen.
De crashes van het ego worden niet comfortabeler, die blijven even rauw. Wat ik wel merk is dat de wederopbouw vlotter gaat. Doorheen al mijn omzwervingen en dankzij het werk dat ik gedaan heb, vloei ik makkelijker doorheen mijn processen en blijf ik minder hangen in verhalen en weerstand.
Ik zou bijna zeggen: “En ik besef hoeveel ik nog niet weet”, maar eigenlijk voelt dat arrogant. Alsof het vanaf hier lineair zal opbouwen en ik altijd maar meer zal weten. Terwijl de waarheid is, lieve lezer, dat ik elke keer denk dat ik het helemaal doorheb en dat ik er dan weer helemaal naast blijk te zitten.
Het is dus niet: “Nu ben ik er, vanaf nu begint het.” Maar meer: “Op naar de volgende.”
En bij YourCoach?
Ook hier verschuift er vanalles. We hebben een nieuw team en ook een nieuwe richting.
Nog minder blabla, 2026 wordt een jaar vol lijf, ervaring en verbinding.
We exploreren al een tijdje als klant allerlei workshops en individuele sessies van lichaamswerk en ervarende werkvormen. We zien steeds beter wat er allemaal bestaat, wat er werkt en hoe we dat kunnen meenemen in onze bestaande werking.
Je kan al komen ervaren in de workshop ‘Hoofd naar Lijf’ en in de Resource Retreat.
Maar je merkte het ook al aan de CoachCafés: minder presentaties en meer beleving. Zo zetten we graag ritueel het nieuwe jaar in met jou tijdens onze workshop ‘De Overgang’.
Ook op de Opendeurdag op zaterdag 24 januari mag je rekenen op beleving en diepgang.
Tot binnenkort
Ik ben benieuwd hoe het bij jou zit.
Voel jij de jaarsovergang ook zo aan in jouw leven en werk?
Of helemaal niet?
Wat heb je achtergelaten in 2025, wat neem je nog even mee?
En met welke intentie stap je het nieuwe jaar in?
Het YourCoach Team en ik wensen je alvast een schitterend jaar toe. Misschien lopen we elkaar daar tegen het lijf!
